സമുദ്രനിരപ്പിൽ നിന്ന് ഏകദേശം 16,700 അടി ഉയരത്തിൽ, മേഘങ്ങളെ തൊട്ടുരുമ്മി നിൽക്കുന്ന ഒരു നഗരമുണ്ട് - പെറുവിലെ 'ലാ റിങ്കോനാഡ' (La Rinconada). ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും ഉയരത്തിലുള്ള ഈ പട്ടണം ആധുനിക സൗകര്യങ്ങളോട് പുറംതിരിഞ്ഞു നിൽക്കുമ്പോഴും 50,000-ത്തോളം മനുഷ്യർ ഇവിടെ ജീവിതം കെട്ടിപ്പടുക്കുന്നു എന്നത് ലോകത്തെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്ന ഒന്നാണ്. നാം ശ്വസിക്കുന്ന വായുവിലെ ഓക്സിജന്റെ പകുതി മാത്രമേ ഇവിടെ ലഭ്യമായുള്ളൂ എന്നതും, മിക്കവാറും സമയങ്ങളിൽ പൂജ്യം ഡിഗ്രിക്ക് താഴെയുള്ള തണുപ്പും ഈ പ്രദേശത്തെ ഭൂമിയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും കഠിനമായ വാസസ്ഥലങ്ങളിലൊന്നാക്കി മാറ്റുന്നു.
ഈ നഗരത്തിലെ ജീവിതം അങ്ങേയറ്റം ദുസ്സഹമാണ്. വായുവിൽ ഓക്സിജന്റെ അളവ് കുറവായതിനാൽ ശ്വാസകോശ സംബന്ധമായ അസുഖങ്ങളും ഹൃദയമിടിപ്പിലെ വ്യതിയാനങ്ങളും ഇവിടുത്തെ താമസക്കാർക്ക് നിത്യസംഭവമാണ്. അതിശയിപ്പിക്കുന്ന മറ്റൊരു കാര്യം, ഇത്രയധികം ജനസംഖ്യയുള്ള ഈ നഗരത്തിൽ ഇന്നും പൈപ്പിലൂടെയുള്ള ശുദ്ധജല വിതരണമോ കൃത്യമായ ഓടകളോ മാലിന്യ നിർമാർജന സംവിധാനങ്ങളോ നിലവിലില്ല എന്നതാണ്. ആധുനിക ലോകം ഡിജിറ്റൽ യുഗത്തിൽ മുന്നേറുമ്പോൾ, അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ പോലുമില്ലാത്ത ഈ തണുത്തുറഞ്ഞ മലനിരകളിൽ മനുഷ്യർ അതിജീവിക്കുന്നത് അവരുടെ ഇച്ഛാശക്തി ഒന്നുകൊണ്ട് മാത്രമാണ്.
എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇത്രയും കഠിനമായ സാഹചര്യത്തിലും പതിനായിരക്കണക്കിന് ആളുകൾ ഇവിടെ താമസിക്കുന്നത് എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഒരേയൊരു ഉത്തരമേയുള്ളൂ- 'സ്വർണം'. ലാ റിങ്കോനാഡയിലെ മഞ്ഞുമലകൾക്കിടയിലുള്ള സ്വർണഖനികളാണ് ഇവിടുത്തെ സമ്പദ്വ്യവസ്ഥയുടെ നട്ടെല്ല്. ദാരിദ്ര്യത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപെടാൻ ഭാഗ്യം തേടി എത്തുന്നവരാണ് ഈ നഗരത്തിലെ ഭൂരിഭാഗം പേരും. 'കാച്ചോറിയോ' (Cachorreo) എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രത്യേക തൊഴിൽ രീതിയനുസരിച്ച്, മാസത്തിൽ 30 ദിവസം കൂലിയില്ലാതെ പണിയെടുക്കുന്ന ഖനിത്തൊഴിലാളികൾക്ക് 31-ാം ദിവസം ലഭിക്കുന്ന അയിരിൽ എത്ര സ്വർണമുണ്ടോ അത് സ്വന്തമാക്കാം. ഈ ഒറ്റ ദിവസത്തെ ഭാഗ്യപരീക്ഷണമാണ് ഇന്നും മനുഷ്യരെ ഈ മരണച്ചുഴിയിൽ പിടിച്ചുനിർത്തുന്നത്.
പ്രകൃതിയോടും പ്രതികൂല സാഹചര്യങ്ങളോടും പടപൊരുതി ജീവിക്കുന്ന ലാ റിങ്കോനാഡയിലെ മനുഷ്യർ അത്ഭുതകരമായ ഒരു ഉദാഹരണമാണ്. സ്വർണത്തിനായുള്ള മനുഷ്യന്റെ അടങ്ങാത്ത മോഹവും അതിജീവനത്തിനായുള്ള കഠിനശ്രമവും ഈ നഗരത്തിന്റെ ഓരോ കോണിലും പ്രകടമാണ്. ആധുനിക സൗകര്യങ്ങൾ ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും, ലോകത്തിന്റെ നെറുകയിലുള്ള ഈ കൊച്ചു നഗരം മനുഷ്യന്റെ മനക്കരുത്തിന്റെ പ്രതീകമായി തലയുയർത്തി നിൽക്കുന്നു.